Мектеп табалдырығын алғаш аттаған бала үшін бұл – өміріндегі ең ерекше сәттердің бірі. Ал ұстаз үшін әрбір жаңа оқу жылы – жаңа үміттің, жаңа арманның, жаңа жауапкершіліктің бастауы.
Биыл мен үшін де жүрегіме жақын, көңіліме ерекше із қалдырған жыл. Себебі мен тағы да мектеп есігін алғаш рет ашқан бүлдіршіндерді қарсы алдым. Кеше ғана ата-анасының алақанында жүрген кішкентай балалар бүгін қолдарына гүл ұстап, көздерінде қуаныш пен аздап қобалжу сезімі байқалып, №10 «Қайнар» мектеп-гимназиясының табалдырығын алғаш рет оқушы болып аттады.
Сол сәттегі олардың жүздерін әлі де көз алдыма елестетемін…
Бірі айналасына таңырқай қарап, жаңа ортаны зерттеп әлек. Бірі анасының қолынан жібергісі келмейді. Енді бірі сыныптастарымен бірден танысып, әңгімеге кірісіп кеткен. Ал кейбірінің жанарында «Мұнда мені не күтіп тұр екен?» деген балаң сауал тұрғандай.
Мен сол сәтте олардың әрқайсысына қарап тұрып, ұстаздық жолымның қаншалықты үлкен жауапкершілік екенін тағы бір сезіндім.
Өйткені алдымда жай ғана оқушылар емес, тұтас бір балалық әлем тұрды.
Әр баланың мінезі әртүрлі. Бірі – ширақ, бірі – сабырлы, бірі – ұяң, бірі – өте белсенді. Бірақ барлығын біріктіретін бір қасиет бар: олардың жүрегіндегі білімге деген алғашқы қызығушылық пен балалық арман.
Алғашқы күндер біз үшін ерекше есте қалды. Қоңырау соғылғанда кейбір балалар партасына асығып отырса, енді бірі «Қоңырау не үшін соғылады?» деп сұрады. Бірі дәптерін қалай ашуды білмей жатса, бірі қаламын жоғалтып алып, жан-жағынан іздеді. Бір-бірінің есімін жаттауға тырысып, «Апай, ол менің досым бола ма?» деп сұрағандары да бар.
Осындай қарапайым көрінетін сәттердің әрқайсысы – ұстаз үшін үлкен естелік.
Алғашқы сабақта балаларға әріп танытып, қалам ұстауды үйретумен қатар, мен олардың жүрегіне мектепті жақсы көру сезімін сіңіргім келеді.
Себебі мектеп – тек білім беретін орын емес. Мектеп – баланың тұлға болып қалыптасатын, достықты үйренетін, арманына қанат бітіретін қасиетті мекен.
Бүгін менің алдымда отырған 1 «А» сыныбының бүлдіршіндері үшін мектептегі әрбір күн – алғашқы рет болып жатқан үлкен жаңалық.
Алғашқы рет тақтаға шығу.
Алғашқы рет өздігінен кітап оқу.
Алғашқы рет «5» деген бағаны алу.
Алғашқы дос.
Алғашқы жеңіс.
Тіпті алғашқы қателіктің өзі олар үшін үлкен тәжірибе.
Ұстаз ретінде мен олардың тек жақсы баға алғанын ғана емес, жақсы адам болып қалыптасқанын қалаймын. Бір-біріне көмектесетін, үлкенді сыйлайтын, кішіні құрметтейтін, білімге құштар, елінің ертеңіне айналар азамат болып өскенін армандаймын.
Осы жолда ата-ананың орны ерекше. Баласының алғаш мектепке барған күні – ата-ана үшін де толқынысқа толы күн. Кеше ғана баласын балабақшаға жетелеп барған ата-ана бүгін оның иығына сөмке асып, мектепке шығарып салды. Баласының әрбір жетістігіне қуанып, әрбір қиындығына алаңдап отырған ата-аналардың сенімі бізге де үлкен күш береді.
Ұстаз бен ата-ана – баланың қанатын қатайтатын қос тірек.
Сондықтан алғашқы күннен бастап ата-аналармен тығыз байланыс орнату, бала тәрбиесі мен білім алуына бірлесе көңіл бөлу – менің басты мақсаттарымның бірі.
№10 «Қайнар» мектеп-гимназиясы да мен үшін жай ғана жұмыс орны емес. Бұл – талай шәкірттің арманына жол ашқан, талай ұстаздың еңбегі мен жүрегінің жылуын сақтаған білім ордасы.
Осы қара шаңыраққа биыл алғаш келген бүлдіршіндердің де өз тарихы басталды.
Мүмкін, дәл осы сыныпта болашақта дәрігер, мұғалім, ғалым, инженер, өнер иесі немесе елге қызмет ететін үлкен тұлға отырар. Біз оны бүгін білмейміз. Бірақ әр баланың бойында үлкен мүмкіндік бар екеніне сенеміз.
Мен кейде сабақ үстінде балалардың балғын жүздеріне қарап отырып:
«Сендердің бүгінгі кішкентай қадамдарың ертең үлкен жолға айналады. Бүгінгі алғашқы әріптерің – ертеңгі үлкен армандарыңа бастар жол», – деп іштей тілеймін.
Ұстаздықтың ең үлкен бақыты да осында шығар.
Баланың алғаш «Апай, мен түсіндім!» деген сөзін есту.
Алғашқы жетістігіне бірге қуану.
Қиналғанда демеу болу.
Қателескенде қайта мүмкіндік беру.
Өзіне деген сенімін ояту.
Ал ең бастысы – әр баланың жүрегіне «Менің қолымнан келеді!» деген сенім ұялату.
Бүгін 1 «А» сыныбының бүлдіршіндері мектеп табалдырығын енді ғана аттады. Алда оларды талай қызық, талай жаңалық, талай белес күтіп тұр.
Олардың әрбір күні қуанышқа, әрбір сабағы жаңалыққа, әрбір жетістігі мақтанышқа толы болсын!
Алғашқы қоңырау үнінен басталған бұл сапардың соңы үлкен армандарға ұлассын!
Мен өз шәкірттеріме қарап, олардың болашағына сеніммен қараймын. Себебі бүгінгі кішкентай бүлдіршіндер – ертеңгі үлкен елдің азаматтары.
Ал мен үшін олардың алғашқы ұстазы болу – үлкен мәртебе, зор жауапкершілік әрі жүрекке жазылған ең әдемі тарих.
Қош келдіңдер, менің кішкентай шәкірттерім!
Мектептегі алғашқы қадамдарың құтты болсын!
Білім әлеміне бірге саяхаттайық!
Сейдахметова Гулдарига Жарылкасыновна,
№10 «Қайнар» мектеп-гимназия» КММ-нің бастауыш сынып мұғалімі.
Жетісай ауданы.
